اثرات تماس با قرص برنج :

تماس انسان با قرص برنج می تواند عوارض شدید و کشنده ای در بر داشته باشد .

بر اساس گزارشات , فسفیدها ( فسفید آلومینیوم … ) باعث تحریک شدید دستگاه گوارش , اختلالات قلبی عروقی , هیپوتاسیون , شوک , آرتیمی , نارسایی قلبی , ادم ریوی , اسیدوز متابولیک , آسیب کبدی و کلیوی , ترومبوسیتوپنی و نشنج نهایتا کما و مرگ تا ۷۲ ساعت بعد از مصرف می گردد .

عوارض گوارشی ۵ الی ۱۰ دقیقه پس از مصرف حادث شده و سپس سایر علائم ظاهر می گردد تسریع در درمان حتی در بیماران به ظاهربی علامت اهمیت بارزی در بهبود بیماران دارد .

قرص برنج چیست ؟

قرص برنج ترکیب خطرناکی از فسفیدهاست که جهت جلوگیری از آفت زدگی برنج انبار شده , مصرف می گردد . فسفیدها همچنین جهت دفع آفات سایر غلات انبار شده و جلوگیری از کپک زدگی و جونده کش و غیر نیز مصرف می گردد .

با تماس این ماده با رطوبت با اسید , گاز خطرناک فسفین آزاد می گردد که علت اصلی توکسیسیتی این ماده است و هر چه این ترکیبات تازه تر باشد گاز بیشتری آزاد کرده و خطر ناک تر هستند .

مکانیزم اثر :

مکانیزم احتمالی اثر این مواد ( فسفین ) بلوک سیتوکروم اکسیداز و مهار فسفوریلاسیون اکسیداتیو و در نتیجه مرگ سلولی است . بنابراین دستگاههایی که به مقدار اکسیژن بیشتری نیازدارند نسبت به این سم حساس تر و آسیب پذیر تر باشند این ارگانها عبارتند از :مغز , قلب و کبد و کلیه

عوارض ناشی از مصرف قرص برنج یا فسفین :

عوارض حاد : استنشاق فسفین باعث ایجاد سردرد , گیجی , خستگی سرفه همراه با خلط ( سبز رنگ ) , اختلال در حرکت , صحبت کردن , تهوع و استفراغ , درد معده اسهال , سردرد و…

مصرف خوراکی : تهوع , درد معده , استفراغ , اسهال , تنگی نفس , احساس سرما , عطش , سر درد , تشنج و کما می باشد مرگ بعد از ۴ روز یا حداکثر ۲ هفته با نارسایی قلبی حادث می گردد .

استنشاق مزمن : کاهش اشتها , کاهش وزن , آنمی , شکستگی خود بخود استخوان , دندان درد و تورم ونکروز فک

دوز سمی : با مصرف ۴/۱ قرص سمیت ایجاد می گردد .

در بزرگسالان خوردن این ماده یکی از علل خودکشی می باشد برای مثال شایعترین عامل خودکشی در هند خوردن یا استنشاق اتفاقی این ماده سمی می باشد ( مصرف حتی ۵/۱ گرم از این قرص باعث مرگ می شود ).

درمان:

اقدامات اولیه : بعد از مشاهده علائم , بیمار را به هوای آزاد برده و در صورت هوشیاری و در صورت مصرف خوراکی , با ایجاد تهوع سعی در خارج کردن ماده سمی از معده می نماییم .

الف : درمان علامتی : البته باید متذکر شویم درمان علامتی بوده بطور مثال : در صورت خورده شدن ماده سمی ( فسفیدآلومینیوم ) : ایجاد تهوع فوری در بیماران ( لاواژ ) و بعد از آن شستشوی معده با ۲ الی ۴ لیتر آب : تجویز ذغال فعال , اقدامات حمایتی و نگهدارنده که بر اساس شرایط بیمار متفاوت است .

درمان ادم دریه : مصرف اکسیژن

ب : درمان اختصاصی

درمان اختصاصی سولفات منیریم وریدی می باشد .

نکته :
در خصوص استفاده از قرص برنج و مسمومیت ناشی از فسفین (PH3 ) چندین نگرش و فرضیه وجود دارد که در تیم های تخصصی و کارشناسای همچنان در حال بررسی موضوع هستند .

اولین فرضیه :

مصرف قرص برنج ( فسفیدالومینیوم ) صرفا ً جهت خودکشی

دومین فرضیه : مصرف اشتباه قرص برنج به جای قرصهای روانگردان ( اکستازی ) بدلیل شباهت ظاهری این دو قرص به یکدیگر .

سومین فرضیه : وجود ناخالصی در قرصهای اکستازی که در پروسه سنتز این قرصها ایجاد می گردد که یکی از این ناخالصی ها سم فسفین می باشد ( در تولید قرص اکستازی از ماده پایه ( آمفتامین ) فسفر قرمز مصرف شده که فسفین یکی از مواد باقی مانده از این واکنش می باشد .

اسامی مشابه:
فسفید آلومینیوم , هیدروژن فسفید ( فسفروس تری هیدرید , فسفرتید هیدروژن )

فسفید آلومینیوم : در مجاورت رطوبت و آب به فسفید هیدروژن تبدیل می گردد.

خصوصیات فیزیکی : گازی بدون رنگ , قابل اشتغال , بوی شبیه به ماهی گندیده , حلالیت مناسب در آب و الکل به صورت قرص یا پودر در بازار یافت می شود .

سمیت : گازی با سمیت بالا که بر سیستم گوارشی و سیستم اعصاب اثر می گذارد .

فسفین بعنوان یک حشره کش برای جلوگیری از آلودگی غلات , خوراک دام , تنباکو استفاده می گردد که به صورت قرصهای فسفید ( فسفید روی , فسفید کلسیم و فسفید آلومینیوم ) که موسوم به قرص برنج می باشد موجود است .

این ماده سمی به راحتی جذب گوارشی گشته و بعد از حل شدن در مایعات بدن , به صورت ماده سمی فسفین در می آید سایر متابولیت ها عبارتند از فسفریک اسید , فسفات , که از طریق ریه رفع می گردند .

نکته قابل توجه این است که فسفین در بافتهای بدن مجتمع نمی یابد .

دوزهای سمی:

مدت : مقدار دوز خوراکی ۴۱mg/kg باعث ایجاد سمیت قوی و مرگ حیوان می گردد .

انسان : از طریق استنشاق :

مقدار۹٫۸mg/m3 فسفین : ایجاد عوارض خطرناک بعد از چند ساعت

مقدار۲۸۰mg/m3 فسفین : ایجاد عوارض خطرناک بعد از یک ساعت

مقدار۵۶۰mg/m3 فسفین : مرگ مصرف کننده در ۶۰ دقیقه اول

گزارشات رسیده بیانگر مطلب بود که در ۵۶% موارد مسمومیت با این ماده مقدار ۱۴-۷ ۳ cm mg/ در هوا دوز کشنده می باشد و

با توجه به مطالب بیان شده می توان نتیجه گرفت اثر بر سلامتی وابسته به دوزماده سمی می باشد .

از طریق گوارشی : خوردن ۵/۱ گرم آلومینیوم فسفید باعث مرگ انسان می شود.

پاتولوژی فسفین :

پاتولوژی فسفین شامل جلوگیری از فرآیند اکسیداز در سیتوکروم بوده که این امر باعث افزایش رادیکالهای آزاد و آسیب بافتی می گردد .

با توجه به این مطلب ارگانهایی که به مقدار اکسیژن بیشتری نیاز دارند نسبت به این سم حساس تر و آسیب پذیر تر می باشند این ارگانها عبارتند از مغز , کلیه , قلب و کبد .

استنشاق این ماده باعث بروز نارسایی ریوی , سرفه شدید همراه با خلط سبز رنگ , سرد رد , تنگی نفس , گیجی , خواب آلودگی , گشادی قلب , تشنج و کوما خواهد گردید.

عوارض جانبی :

عوارض جانبی از ساعات اولیه بعد از استنشاق فسفین نمایان می گردد طبق مطالعات انجام شده در ۹۲ درصد مصرف کننده آلومینیوم فسفید , ۶۶ مورد مرگ (۷۲% ) مشاهده گردید که ۶۰ نفر در ساعات اولیه بعد از مصرف این ماده فوت شده اند .

عوارض مزمن عبارتند از از انمی , برونشیت , اختلال گوارشی , نارسایی ریه عدم تعادل در تکلم و حرکت ,


الف . قلبی عروقی : تا کی کاردی ، افت فشار خون , عدم فعالیت ماهیچه قلب , نارسایی احتمالی قلب و شوک که از عوارض کشنده ناشی از مصرف فسفین می باشد .

A ) اختلالات هدایتی در قلب : دیس ریتمی , تپش قلب :

دیس ریتمی : مشکلات در سیستم هدایت الکترولیتی قلب که از عوارض معمولی ناشی شده از مسمومیت با فسفین می باشد مطالعات انجام شده در ۴۱۸ نفر مصرف کننده فسفید الومینیوم نشان داد که ۲/۳۸ % آنها دچار مشکل فوق گشته اند ( سال ۱۹۹۱ میلادی )

تپش قلب : در تحقیق دیگری که انجام گردید ۵۴% از موارد بررسی شده دچار این مشکل گردیده اند ( تاکی کاردی )

درمان : مصرف سولفات منیزیم وریدی

B) افت فشار خون : کاهش فشار خون در ۳۵% موارد مسمومیت با الومینیوم فسفید مشاهده شده است .

ب ) ریوی : تحریک غشا موکوسی دهان , گلو , مجاری تنفسی که باعث تنگی نفس , تنفس ضعیف و سطحی , سرفه و در نهایت ادم ریه

A ) dyspnea : علائم دیس پنی شامل سرفه در اثر خلط سبز رنگ که ۱/۲ درصد از مسمومین دچار این عارضه گشته اند .

B ) آسیب ریوی حاد : آسیب ریه با استنشاق گاز فسفین ایجاد می گردد که با ادم ریه همراه است که ۸% از مسمومین دچار این عارضه گشته اند .

تمام افراد متوفی در اثر مسمومیت با گاز فسفین دچار ادم ریه شده اند .

ج ) گوارشی : تهوع , استفراغ , درد معده , اسهال

A : تهوع : تهوع و استفراغ بعد از مصرف خوراکی فسفید آلومینیوم ایجاد می شود . تمام افراد که این
ماده را مصرف کرده اند دچار عارضه فوق شده اند .

B : درد معده : ۶۰ % از مسمومین با این سم دچار درد معده شده اند .

C : اسهال : در ۶۰ % موارد مشاهده شده است .


د : نو رولوژیک : گیجی , سر درد و خستگی , خواب آلودگی ـ دلشوره و اضطراب و تشنج و کوما و مرگ

  A: مقادیر زیادی از سم فسفین باعث ایجاد علائمی از قبیل : سردرد , گیجی , ضعف و خستگی , خواب آلودگی , احتلال حرکتی وتکلم اختلال دربینایی می گردد .


  B: حملات ناگهانی : حملات شبیه صرع و تشنج که منتهی به کما و مرگ می گردد .تمام موارد مسموم شده با فسفین با ایجاد نشنج به بیمارستان منقل شده اند و

C : اضطراب و تشویش : ۷۹ % از مسمومین دچار اضطراب و دلشوره بوده اند .

هـ کبدی . یرقان , زردی و آسیب کبدی بسیار قابل توجه است .

خوردن مقادیر زیاد سم فسفین یا فسفید آلومینیوم باعث ایجاد یرقان و افزایش سطح سرمی ترانس آمیلاز می گردد . ۳۰ % افرادی که با فسفید آلومینیویم مسموم شده اند دچار یرقان گردیده و ۲۰% از ‌‌آنهادچارافزایش غلظت سرمی ترانس آمیناز می گردند ۸% از مسمومین افزایش بیلی روبین داشته اند .

و کلیه :

A ) فعالیت غیر نرمال کلیه و دفع پروتئین : با آسیب کلیه , دفع پروتئین ایجاد می گردد .

B ) نارسایی حاد کلیه :۴۰ % از مسمومین دچار نارسایی حاد کلیه شده اند .

ز : اسیدوز :

اسیدوز متابولیک و تنفسی : ۳۲ % از مسمومین دچار اسیدوز متابولیک شده و همین امر باعث کاهش ثانویه فشار خون می گردد .

ح : هماتولوژی : از عوارض نادر می باشد که شامل همولیزومت هموگلوبینمیا می باشد .

A : همولیز : مسمومین بالا ۲۸ سال بعد از ۲۴ ساعت دچار استفراغ شدید درد و گوارشی اسیدوزمتابولیک , کاهش ثانویه فشار خون می گردد . که حاکی از همولیز است علائم همولیز عبارتند از : یرقان , افزایش سطح سرمی بیلی روبین , کم خونی , افزایش هموگلوبین خون و هموسید ری در ادرار

B : مت هموگلوبینمیا : با مصرف ۶ گرم آلومینیوم فسفید ایجاد شده علائم , استفراغ شدید و غیر قابل کنترل , درد معده , کاهش فشار خون , خواب آلودگی , همولیز , دیرسیون بافت قطب که ۲۴ ساعت بعد از مسمومیت ایجاد شده , ۱۷ % دچار عارضه فوق گشته اند ( بعنوان فاکتوری جهت تشخیص با فسفین می توان در نظر گرفت ) .

ط . پوستی : تعریق , زردی , سیانوز , پوست

A ) تعریق ۸۲ % مسمومین دچار تعریق مفرط می گردد .

B ) : سیانوز ۳۷% دچار عارضه فوق می گردد .

ی : سایر عوارض :

کاهش قند خون: قند خون بشدت پایین آمده ۳۰واحد بعد از ۱۱ روز در بیمار مشاهده شده است .

کاهش پتاسیم : ۳۶% مسمومین دچار هیپوکالمی شده اند .

کاهش یا افزایش منیریم : کاهش منیزیم گاهاً ایجاد شده اما در ۸۵ % از مسمومین افزایش مسمومین دیده شده است .

تناسلی : هنوز مشخص نگردیده است .

کارسینوژن : در انسان باعث افزایش تورمورها لنفوم می گردد .

درمان
بعد از مشاهده اولین علائم که شامل تهوع : استفراغ , درد شکم, تنگی نفس می باشدمسموم را به هوای ‌آزاد برده و در صحت هوشیار بودن و مصرف خوراکی با ایجاد تهوع سعی در خارج کردن ماده سمی می نمائیم و بعد از آن شستن معده بیمار با ۲ الی ۴ لیتر آب , دادن زغال فعال می باشد .
در مورد افرادی که دچار تنگی نفس شده اند باید اکسیژن رسانی صورت گیرد . در صورت مشاهده تا کی کاردی تزریق منیریم سولفات وریدی به مسموم ,مصرف داروی Trimetazidin ۲۰mg ( باعث افزایش اکسیژن رسانی به بافت قلب می گردد ) ۲ بار در روز باعث کاهش دیس ریتمی قلب می گردد سایر درمانها بسته به علائم مشاهده شده در مسموم صورت می گیرد.
بهبودی و زنده ماندن بیمار برای ۴ روز به درمان به موقع بیمار بر می گردد . با این وجود زندن ماندن بسیار و سلامت او وابسته به میزان ‌آسیب کلیه و کبد می باشد که در اصل وابسته به میزان سم مصرف شده است .

تست آزمایشگاهی :
متاسفانه در ساعات اولیه امکان تشخیص سریع سم در بدن وجود ندارد و صرفاً با مشاهده با علائم
می توان میزان مسمومیت را تخمین زد . بعد از ۲۴ ساعت با اندازه گیری مت هموگلوبین , مسمومیت با فسفید آلومینیوم تائید می گردد .



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٢۳ | ۸:٥٠ ‎ق.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()

سندرم مارفان یک اختلال ژنتیکی می‌باشد. این ناهنجاری به علت جهش در کروموزوم 15 رخ میدهد
 وظیفه این ژن بیان دستورالعمل ساخت فیبریلین است .

این نقص ژنتیکی اعضائی همچون دستگاه اسکلتی بدن، قلب، چشم‌ها و ریه‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

این افراد اغلب قد بلند، انگشتان بلند و دراز، نزدیک بین، مفاصل سست و در معرض آسیب، مشکلات قلبی عروقی و اسکلتی دارند . سندرم مارفان یک اختلال مادام العمر است. پیش آگهی بیماری در سال‌های اخیر بیشتر شده است.

 علائم شایع

علایم‌ استخوانی‌ عضلانی‌:
قامت‌ بلند و بدن‌ لاغر و کشیده‌ (طول‌ اندام‌ها نسبت‌ به‌ تنه‌ نامتناسب‌ است‌)
انگشتان‌ باریک‌ و بلند (انگشتان‌ عنکبوتی‌)
شکل‌ غیرطبیعی‌ قفسه‌ سینه‌
بلندی‌ قوس‌ کام‌
مفصل‌ دوگانه‌؛ ضعف‌ یا نرمی‌ مفصل‌
علایم‌ قلبی‌ عروقی‌:
نارسایی‌ دریچه‌ آئورت‌؛ شکافت‌ آئورت‌
پرولاپس‌ یا نارسایی‌ دریچه‌ میترال‌
چشم‌ها:
جابجایی‌ عدسی‌ چشم‌، معمولاً به‌ سمت‌ بالا
نزدیک‌بینی‌
جداشدگی‌ شبکیه‌ (ناشایع‌)
گلوکوم‌ (آب‌ سیاه) و یا کاتاراکت‌ (آب‌ مروارید)
سایر علایم‌:
کبود شدن‌ آسان‌ پوست‌ (ناشایع‌)
خونریزی‌ بیش‌ از حد معمول‌ (ناشایع‌)
علل‌:
حدوداً در 85% موارد یک‌ اختلال‌ ارثی‌ عامل‌ آن‌ است‌. ژن‌ معیوب‌ مسؤول‌ این‌ اختلال‌ بر روی‌ کروموزوم‌ 15 قرار دارد. در سایر موارد، این‌ اختلال‌ خودبه‌خود و بدون‌ علت‌ شناخته‌ شده‌ رخ‌ می‌دهد.
عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
در مواردی‌ از بیماری‌ که‌ عامل‌ ارثی‌ واضحی‌ وجود ندارد، سن‌ بالای‌ پدر می‌تواند یک‌ عامل‌ خطرساز باشد.
سابقه‌ خانوادگی‌ نشانگان‌ مارفان‌.
پیشگیری‌:
در حال‌ حاضر هیچ‌ روش‌ تشخیصی‌ قبل‌ از تولد در مورد این‌ بیماری‌ وجود ندارد.
در صورت‌ مبتلا بودن‌ یکی‌ از والدین‌، احتمال‌ درگیری‌ هریک‌ از فرزندان‌ 50% خواهد بود. البته‌ با توجه‌ به‌ متغیر بودن‌ شدت‌ علایم‌ این‌ بیماری‌ در بیماران‌ مختلف‌، شدت‌ علایم‌ در فرزندان‌ مبتلا ممکن‌ است‌ بیشتر یا کمتر از والدین‌ باشد.
در صورتی‌ که‌ دچار این‌ بیماری‌ بوده‌ یا سابقه‌ خانوادگی‌ آن‌ را دارید قبل‌ از ازدواج‌؛ مشاوره‌ ژنتیک‌ را حتماً مدنظر داشته‌ باشید.
عواقب‌ موردانتظار
عوارض‌ قلبی‌ عروقی‌ این‌ بیماری‌ می‌تواند تهدیدکننده‌ حیات‌ باشد. قبل‌ از پیدایش‌ جراحی‌ اصلاحی‌ معمول‌ بیشتر بیماران‌ دچار این‌ بیماری‌ تا قبل‌ از سن‌ 35 سالگی‌ فوت‌ می‌کردند.
با مداخله‌ جراحی‌، بیشتر بیماران‌ طول‌ عمر طبیعی‌ خواهند داشت‌.
عوارض‌ احتمالی‌
آندوکاردیت‌ باکتریایی‌
شکافت‌ آئورت‌
نارسایی‌ دریچه‌ آئورت‌ یا میترال‌
جداشدگی‌ شبکیه‌
درمان‌



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٩ | ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()

داروهای مصرفی متداول (داروهای روتین):
بطور کلی می‌توان داروها را با توجه به خصوصیات متفاوت آنها در طبقه‌بندی مختلفی قرار داد یکی از این طبقه‌بندیها براساس محل یا محلهای اثر آنها در دستگاههای بدن می‌باشد. اکنون برای آشنایی بیشتر به ذکر تعدادی از گروههای رایج داروئی و مثالهائی از این گروه می‌پردازیم:

دستگاه گوارش
1- داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری:
الف) ضد اسیدها:
این داروها به منظور خنثی کردن هیدروکلریک اسید که از معده ترشح می‌شود بکار می‌روند.
داروهای متداول:
هیدروکسید آلومینیوم ـ هیدروکسید منیزیوم، بیکربنات سدیم و …

ب) داروهای ضد انقباض:
هر زخم گوارشی باعث اسپاسم، انقباض ناگهانی و دردناک ماهیچه می‌شود و راه خروجی معده را می‌بندد، این عمل وضع زخم را بدتر می‌کند.
داروهای متداول:
بلادونا، آتروپین، هیوسین و ترکیبات مربوط به آن بسیاری از داروهای ضد انقباض در صورت ترکیب با اسیدها موثرند.

ج) داروهای التیام بخش زخم گوارشی:
این داروها تا حد زیادی زخمهای گوارشی را بهبود می‌بخشند.
داروهای متداول:
سایمتدین (تاگامت)، راینیتیدین

2- داروهای درمان اسهال:
جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته مهمتر از مصرف داروهاست این امر بویژه در نوزادان و افراد ضعیف و سالمندان صدق می‌کند. اسهال ملایم در افراد تندرست را می‌توان با داروهایی که باعث جذب آب در روده می‌شوند یا حرکت روده را کاهش دهند. تخفیف داد.
داروهای متداول:
گرد کلرید سدیم و گلوکزخوراکی ، ترکیب کائولین، کودئین، دی فنوکسیلات (لوموتیل) ید و کینول و …

3- داروهای درمان یبوست:
الف) داروهای برطرف کننده یبوست به یکی از راههای زیر عمل می‌کند.
افزایش حجم مدفوع، تحریک روده و نرم کننده مدفوع
داروهای متداول:
سبوس گندم، متیل سلولز، استرکولی و فرآورده‌های مشابه و …

ب) محرکهای روده:
عمل این داروها بسیار متنوع است و برای استفاده دراز مدت مناسبت نیستند.
داروهای متداول:‌
بیزاکودیل (دولکولاکس) روغن کرچک ، شربت انجیر، فنول فتالین و …

ج) داروهای نرم کننده مدفوع:
این داروها واکنش‌پذیر عمل می‌کنند و حتی چنانچه به مدت طولانی استفاده شوند به ندرت مشکلی را ایجاد می‌کنند.
داروهای متداول:
پارافین مایع، گلیسرین و شیافها روغن زیتون، روغن کرچک

4- داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد
الف) این داروها عبارتند از:
انواع تنقیه‌ها، شیافها و مواد استروئیدی و آنتی بیوتیکها که این داروها بطور عمده برای درمان التهاب (کولیت) بواسیر و خارش به کار می‌روند.
داروهای متداول:
بنوکائین، هیدروکورتیزون و …

دستگاه گردش خون
1ـ داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب:
الف) داروهای کاهنده شمار ضربان قلب:
این داروها بیشتر برای نارسایی، احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهیلیزی به کار می‌روند.
داروهای متداول:
دیگوکسین، دیژیتوکسین، لاناتوزید و …

ب) داروهای تنظیم کنندة نظم ضربان قلب:
این داروها بیشتر برای تنظیم و جلوگیری از بروز ناگهانی اختلال در نظم قلب که گاهی مثلا در لرزش دهلیزی و بعد از لخته شدن خون (ترمبوز) در عروق اکلیلی منجر به مرگ می‌وشد مصرف می‌شوند.
داروهای متداول:
کنیدین، وراپامیل، لیگنوکائین و …

ج) داروهای مسدود کننده گیرنده‌های بتا:
این داروها برای کند کردن ضربان قلب و برای کاهش فشار خون در آنژین صدری استفاده می‌شود.
داروهای متداول:
پراپرنولول، آنتولول، تیمولول و …

2ـ داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها):
این داروها باعث تحریک کلیه‌ها می‌شوند تا آب اضافی بدن را به شکل ادرار خارج سازند. از دست دادن آب اضافی بدن در نارسایی احتقاقی قلب نیز پرفشاری خون و در مواردی که آب بدن زیاد می‌شوند مفید است.
داروهای متداول:
فروزماید (لازیکس)، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید و ..

3ـ داروهای کاهندة فزونی فشار خون:
تاثیر این دارها بر قلب و سرخرگها از راههای مختلف انجام می‌گیرد.
داروهای متداول:
متیل دوپا، کلوتیدین، آدالات، اتنولول، پروپرانولول، کلروتیازید و …

4ـ داروهای گشاد کنندة سرخرگها و فزاینده خون رسانی:
این داروها بر گشاد کردن سرخرگهای اکلیلی افراد مبتلا به آنژین صدری به کار می‌رود که اثر آنها فوری است و درد را برطرف می‌کند.
داروهای متداول:
نیتروگلسیرین، نیکوتیکنیک اسید و …

5ـ داروهای محرک قلب:
این داروهای محرک قلب گاهی در فوریتها برای تحریک قلب نارسا در حین عمل جراحی یا بعد از ایست قلبی به بیمار داده می‌شود.
داروهای متداول:
داروهای شبه آدرنالین (سیمیاتول، آدامین، فنیل آفرین)

6ـ داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد):
این داروها از تشکیل لخته شدن خون در سرخرگ یا از گسترش بیشتر لخته‌ها در گردش خون و قطع خون رسانی در سطح وسیع جلوگیری می‌کند.
داروهای متداول:
هپارین، وارفارین، نیکومالون و …

دستگاه تنفس
علاوه بر آنتی‌بیوتیکها که در بخش دیگر آمده است، شش نوع داروی دیگر بر دستگاه تنفس تاثیر می‌گذارند و برای درمان بیماریهای دستگاه تنفس بکار می‌روند عبارتند از:
1ـ داروهای گشاد کننده نایژه‌ها:
در بیماری آسم که به علت تنگ شدن نایژه‌ها بر اثر انقباض راههای هوایی روی می‌دهد و با بازدهم، هوای حاوی گازکربنیک را نمی‌تواند خارج کنند. لذا داروهای گشاد کنندة نایژه‌ها باعث رفع تنگی نایژه‌ها می‌شوند.
داروهای متداول:
آدرنالین و افدرین بیش از همه مصرف می‌شوند داروهای موثرتر شبه آدرنالین عبارتند از: سالبوتامول، آمینوفیلین، تئوفیلین، تربوتالین و ایپراتروپیوم.

2ـ داروهای کمکی درمان آسم:
کورتیکواستروئیدها: این داروها باعث گشاد شدن نایژه‌های تنگ که مانع از تخلیه کامل ریه‌ها در بیماری آسم می‌شوند کمک می‌کنند.
داروهای متداول:
بتامتازون و …

3ـ داروهای پیشگیری آسم:
به تازگی داروهایی ساخته شده‌اند که حساسیت یاخته‌های پوششی مجاری تنفسی را کاهش می‌دهند. این داروها بطور فزاینده‌ای میزان حمله‌های بیماری آسم را کاهش می‌دهند. اما بعد از شروع حملات آسم هیچ ارزش درمانی ندارند. مصرف این داروها، بویژه در کودکان، برای پیشگیری از بیماری آسم مفید است ولی باید به مدت طولانی مصرف شوند.
داروهای متداول:
کرومولین سدیم ـ کترتیفن

4ـ داروهای ضد حساسیت (ضد هیستامین):
این داروها در خنثی سازی هیستامین (مادهی که بر اثر واکنشهای حساسیت‌زا ایجاد می‌شود) بکار می‌رود.
داروهای متداول:
پرومتازین (فرگان)، پیریلامین مالئات، دیفن هیدرامین، ترفنادین و ..

5ـ داروهای محرک دستگاه تنفس:
این داروها در فوریتها جهت تحریک عمل تنفس بکار می‌رود در موارد مصرف بیش از حد دارو (خودکشی)، موارد خفگی و نوزادانی که به کندی تنفس می‌کند استفاده می‌شود.
داروهای متداول:
تیکتامید، نالوکسون.

6ـ داروهای مسکن سرفه:
پزشکان میل چندانی به تجویز داروهای برطرف کننده سرفه ندارند، زیرا سرفه خود واکنشی است برای بیرون راندن ترشحات و خلط عفونی و مواد خارجی و ممانعت از ورود آنها به راههای تنفسی می‌باشد با این همه نوع داروها بسیار زیاد بکار می روند بی آنکه واقعاً سودمند باشند.
داروهای متداول:
ترکیبات کدئین دار.

دستگاه اعصاب:
داروهایی که بر دستگاه اعصاب تأثیر می گذارند بسیارند. برخی از آنها بسیار سودمندند. ولی برخی نیز باید با داروهای دیگر همراه شوند تا تعادلی بین اثرهای مثبت روانی و عوارض جانبی آنها بوجود آید.
داروها از هشت راه مختلف بر دستگاه اعصاب اثر می گذارند که عبارتند از:
1ـ داروهای درمان بیخوابی و اضطراب:
الف) داروهای خواب‌آور (قرص خواب): این داروها برای افرادی که به سختی به خواب می روند تجویز می شوند. مقدار کم این داروها معمولاً اضطراب را نیز کاهش می دهد.
داروهای متداول:
بنزود یا زپین ها(نیترازپام، دیازپام، تمازپام)

ب) داروهای اضطراب و مسکن و آرام بخش:
این داروها برای کاهش اضطراب تجویز می شوند.
داروهای متداول:
بنزود یا زپین ها(دیازپام، کلردیازپوکساید، لورازپام، اکسازپام)

پ) داروهای مؤثر بر اختلالهای شدید روانی (ضد روان پریشی)
این داروها، هزاران نفر را به جای راهی شدن به سوی بیمارستانهای روانی به زندگی عادی در جامعه موفق ساخته است. بسیاری از آنها آرامبخش است.
داروهای متداول:
فنوتیازین ها و داروهای مشتق از آنها

داروهای ضد افسردگی:
همه داروهای ضد افسردگی دو تا سه هفته طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. مصرف این داروها باید تحت مراقبت پزشکی انجام شود.
داروهای متداول:
آمی تریپتلین، ایمی پرامین و …

4ـ داروهای محرک دستگاه اعصاب و اشتها برها:
محرکهای ملایم مانند کافئین برای رفع خستگی و خواب آلودگی مصرف می شوند و داروهای مشتق از آمفتامین گاهی برای سرکوب اشتهای افرادی که قصد کم کردن وزن را دارند بکار می روند.
داروهای متداول:
داروهای شبه کافئین، داروهای مشتق از آمفتامین.

5ـ داروهای ضد تهوع و سرگیجه:
این داروها برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از بیماری سفر، التهاب گوش درونی و همچنین در بارداری بکار می رود.
داروهای متداول:
ضد هیستامین ها، فنوتیازین ها، B6

6ـ داروهای ضد درد:
این داروها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. داروهای غیر اعتیاد آور(غیرمخدر) و اعتیادآور(مخدر). داروهای گروه اول چندان قوی نیستند و نسبتاً کم خطرتر هستند و هر کس برای رفع درد می تواند آنها را مصرف کند. غالب داروهای غیراعتیادآور حاوی آسپرین، استامینوفن یا ترکیبات مربوط به آنهاست. داروهای مخدر یا اعتیادآور خاصیت ضد درد بیشتری دارد که حاوی تریاک، مرفین و مخدرهای کوکائین هستند. سومین گروه از این داروها برای تسکین درد میگرن و دردهای عصبی بکار می روند.
داروهای متداول:
داروهای غیراعتیادآور: آسپرین و ترکیبهای استامینوفن
داروهای ضدالتهاب: پونستان یا مفنامیک اسید،ایبوبروفن و …
داروهای اعتیادآور: مشتقات کدئین که خاصیت اعتیادآور کمی دارند.

7ـ داروهای ضد میگرن و دردهای عصبی:
داروهای بسیاری برای مقابله با بیماری میگرن و دردهای عصبی ساخته شده اند که از حملات میگرن و دردهای عصبی می کاهند و آنها را تسکین می دهند. برخی داروها برای پیشگیری از حملات میگرن و دردهای عصبی است و باید به طور منظم مصرف شوند.
داروهای متداول:
الف) داروهای میگرن و داروهای حاوی ارگوت(ارگوتامین و پراپرانولول)
ب) داروهای ضد دردهای عصبی کاربامازپین

8ـ داروهای پیشگیری کننده غش (ضد تشنجها):
این داروها بیماری صرع را درمان نمی کند اما از بروز حمله پیشگیری می کنند به همین دلیل معمولاً درمان طولانی ضروری است و بیشترین تأثیر درمانی و کمترین عوارض را با تنظیم دقیق تعداد دارو می توان بدست آورد.
داروهای متداول:
فنوباربیتال(لومینال)، فنیتوئین، کابامازپین، یریمیدون و دیگر داروهای ضدتشنج(کلونازپام، دیازپام)

9ـ داروهای سخت شدگی ماهیچه و رعشه:
داروهای ضد بیماری پارکینسون: این داروها در مغز بر محل ضایعه اثر می کند و بر روی ماهیچه‌‌‌‌‌‌ها اثر نمی کند.
داروهای متداول:
لوودوپا، آمانتادین، بروموکریپتین.
عفونت ناشی از موجودات ذره بینی
موجودات میکروسکوپی مختلف، به اندازه های متفاوت ممکن است بدن انسان را آلوده کرده و باعث عفونت در دستگاههای مختلف بدن شوند. داروهای ضد عفونت به 5 گروه تقسیم می شوند:
1ـ داروهای ضد عفونتهای باکتریایی:
این داروها(ضد باکتریها) تعداد بسیاری از این داروها در 50 سال اخیر ساخته شده اند. این داروها عفونتهای باکتریایی وخیم پیشین مانند مننژیت، ذات الریه، سل و … را بسیار کاهش داده اند.
داروهای متداول:
پنی سیلین ها، آموکسی سیلین، آمپی سیلین، کلوکساسیلین، تتراسیکلین، سولفانامیدها، اریترومایسین‌ها، جنتامایسین، نئومایسین، سفالوسپورین ها(داروهای ضد سل:گروه خاصی از آنتی‌بیوتیکها هستند که باید ماهها مصرف شوند تا مؤثر افتند، داروهایی از قبیل استرپتومایسین ها، ریفامپین، ایزونیازید و … )

2ـ داروهای ضد عفونتهای قارچی چ:
این داروها(ضد قارچها) برای مقابله با عفونتهای قارچی از جمله برفک و کچلی استفاده می شوند. بعضی از این داروها خوراکی اند و سایر آنها به طور موضعی مصرف می شوند.
داروهای متداول:
آمفوتریپسین، میکونازول، کلوتریمازول، نیستاتین ها، گریزئوفولوین و …

3ـ داروهای ضد عفونتهای ویروسی(ضد ویروسها):
بعضی از داروهای ضد ویروسی در برخی موارد فعالیت ویروس را سرکوب می کنند این داروها را فقط با نسخه پزشک می توان تهیه کرد و باید تحت مراقبت پزشکی مصرف شود.
داروهای متداول:
ایدوکسوریدین بصورت موضعی برای درمان تبخال، گاماگلوبولین ممکن است برای مدت کوتاه ایجاد مصونیت کند.

4ـ داروهای مؤثر بر انگلهای ذره بینی:
انگلهای ذره بینی عامل چهار بیماری مهم هستند که عبارتند از: مالاریا، آمبیاز(عفونت آمیبی)، لیشمانیوز(عفونت لیشمانیا) و بیماری خواب. هر چهار بیماری از بیماریهای ویژة مناطق گرمسیری هستند.
الف) کلروکدئین، کینین، پرتمیامین(داروهای ضد مالاریا هستند)
ب) مترونیدازول، نیمورازول(داروهای ضد آمیب)
ج) سدیم استیوگلوکونات(داروهای ضد لیشمانیا)

5ـ داروهای ضد کرم و انگل قابل رؤیت:
داروهای متداول:
پیپرازین(داروهای کرمک و کرمهای حلقوی)، مال فرن(داروهای مؤثر بر کرم پهن، کرم قلابدار، شیسنوزومیاز)
دستگاه غده های درون ریز
ترسحات غدد درون ریز بدن پس از ورود به جریان خون در تمام نقاط بدن به صورت هورمون یا پیامبرهای شیمیایی عمل می کنند. کارکردهای بدن به وسیله این مواد تنظیم می شوند. این داروها بر چند نوع تقسیم می شوند.

1ـ داروهای کنترل کننده مرض قند(دیابت):
مرض قند به علت کمبود و بی اثر شدن هورمون لوزالمعده(انسولین) که تنظیم میزان گلوکز خون را عهده دار است به وجود می آید. عمل اکثر داروهای ضد قند، افزایش ترسح انسولین از غدد پانکراس است و به همین علت اثر آنها نسبی است و کامل نیست.
انسولین های متداول:
انسولین کوتاه اثر، انسولین میان اثر، انسولین دراز اثر، سایر داروهای ضد بیماری قند: عمل این داروها افزایش تأثیر انسولین است و برای بیمارانی که در دوران بزرگسالی و یا بر اثر چاقی به مرض قند مبتلا شده اند مناسب است که عبارتند از: گلی بن کلامید، تولبوتامید، کلروپروپامید و …

2ـ داروهای محرک و بازدارندة کار غدة تیروئید:
هورمون غدة تیروئید سرعت و مصرف انرژی در قلب و تمام بافتهای بدن را تنظیم می کند این هورمون برای رشد جسمی و ذهنی ضروری است که عبارتند از:
الف) داروهای محرک غدة تیروئید: این داروها جایگزین هورمونهای تیروئید در بدن انسان می شوند و از آنها در بیماری کرتنیسم و منگزدم استفاده می شود.
داروهای متداول:
عصاره تیروئید، تیرکسین. در بسیاری از موارد گواتر، هم برای کاهش سایز تیروئید استفاده می شود.

ب) داروهای بازدارنده غده تیروئید:
این داروها سبب کاهش فعالیت غده تیروئید می شوند و برای مقابله با پرکاری تیروئید به کار می‌روند.
داروهای متداول:
ید، ترکیبات تیواوراسیل.

3ـ داروهای مشابه هورمونهای غده فوق کلیوی:
این داروها، هورمونهای بدن را یاری می کنند تا بدن در مقابل عفونتها مقاومت کند و همچنین بدن را در تنشهای روانی یاری می کند.
داروهای متداول:
بتامتازون، دگزامتازون، هیدروکورتیزول، پردینزولون، تریام سینولون و … فشار چشم را بالا می‌برند و ایجاد آب سیاه می کنند و باید کاملاً تحت نظر پزشک تجویز شود. لازم به ذکر است که داروهای چشمی بخصوص قطره ها چون ممکن است با اشک چشم رقیق شود تأثیرشان کمتر حس می‌شود از این روگاهی پماد چشم به جای قطره تجویز می شود.
داروهای مؤثر بر چشم

1ـ داروهای مؤثر بر عفونتهای میکروبی و ویروسی چشم:
داروهای متداول:
کلرام فنیکل، جنتامایسین، سولفاستامید و … .

2ـ داروهای مؤثر بر التهاب چشم و کاهنده فشار درونی چشم و برطرف کنندة انقباض مردمک چشم:
داروهای متداول:
آتروپین، پیلوکارپین، بتنزول و … .
داروهای مؤثر بر حلق، گوش، بینی و دهان

1ـ داروهای موضعی گوش:
این داروها در درمان عفونت مزمن گوش یا اگزمای گوش تجویز می شوند که اغلب از آنتی‌بیوتیکها و کورتیکواستروئیدها یا ترکیبی از این دو هستند.
داروهای متداول:
ایتات آلومینیوم، جنتامایسین، کلرام فنیکل، بتامتازون، روقن زیتون و همچنین قطرة بیکربنات و آب‌اکسیژنه برای بیرون آوردن موم گوش بکار می رود.

2ـ داروهای موضعی بینی:
این داروها معمولاً برای کاستن واکنشهای حساسیتی مانند گرفتگی بینی که به علت التهاب مخاط بینی، پولیپ بینی ایجاد می شود تجویز می شود.
داروهای متداول:
کورتیکواستروئیدها، فنیل آفرین، … .

3ـ داروهای موضعی دهان و گلو:
این داروها برای محافظت، تسکین و بی حس سازی زخمهای دهان و گلو بکار می روند.
داروهای متداول:
نیستاتین، تیمول و پویدون آیوداین(بتادین).

داروهای مؤثر بر پوست: ‌‌
این داروها در درمان التیام التهاب و سوزش و عفونت پوست مصرف می شوند. در صورت مصرف این داروها و بروز حساسیت در پوست باید بلافاصله این داروها را قطع نمود.
1ـ داروهایی که بطور موضعی بر پوست اثر می کنند:
این داروها از التهاب و همچنین از خارش پوست می کاهند و برای درمان اگزما استفاده می شوند.
داروهای متداول:
بتامتازون، فلوئوسینولون، اکسید روی و … .

2ـ داروهای ضد خارش پوست:
داروهای متداول:
گزیلوکایین و ضد هیستامین ها و … .

3ـ داروهای مؤثر بر زگیل و پینه:
داروهای متداول:
سالیسیلیک اسید، رزینی پودوفیلوم .

4ـ داروهای مؤثر بر آکنه(جوش غرور جوانی):
داروهای متداول:
رتین A ، بنزوئیل پراکساید و … .

5ـ داروهای محافظت از پوست:
این داروها ضد آفتاب هستند که برای مقابله با اشعه فرابنفش به کار می روند که مانع از سوختگی تیرگی ویژگی پوست می شود.

6ـ داروهای ضد عفونتهای پوستی:
این داروها آنتی بیوتیک هستند به 4 گروه تقسیم می شوند.
الف) ضد میکروبها در درمان زرد زخم بکار می روند.
داروهای متداول:
تتراسیکلین، جنتامایسین و … .

ب) ضد قارچها که در درمان کچلی تجویز می شود.
داروهای متداول:
نیستاتین، کلوتریمازول، بنزوئیک اسید و … .

ج) ویروس کشها: در درمان تبخال استفاده می شود.
داروهای متداول:
آسیکلوویز، ایدوکسوریدین و …

د) ضد انگلها: در درمان برطرف کننده شپش تجویز می شود.
داروهای متداول:
بنزیل بنزوئات و … .
ماهیچه ها و مفصلها
این داروها بیماری را درمان نمی کنند. اما در کاهش درد و آسیب مفصل و ماهیچه مؤثر می باشد.
داروهای کاهندة التهاب موثر بر بیماریهای ماهیچه ای و مفصلی:
این داروها در درمان آرتریت روماتوئید و نقرس موثر می باشد.
داروهای متداول:
آسپرین، سالیسیلاتها، بروفن، ایبوبروفن، ایندومتاسین، دیکلوفناک، پیروکسیکام و … .

ویتامین ها
مواد معدنی و ویتامین های مورد نیاز بدن ممکن است به علت نامناسب، غذا به حد کافی به بدن نرسند به مختصری از آنها اشاره می شود: در کمبود ویتامین A که باعث بیماری نادر شب کوری می شود می توان از روغن ماهی و ترکیبات مشابه آن استفاده نمود.

درکمبود ویتامین B که باعث بیماری بری بری وپلاگر می شود از انواع ویتامین B1 ، B2، B6، B12 استفاده کرد. در کمبود ویتامین C که باعث اسکوربیت می شود می توان از اسکوربیک اسید استفاده نمود . د رکمبود ویتامین D و کلسیم که باعث بیماری راشیتیسم و ساختار استخوانی ضعیف می شود می توان از روغن ماهی روکال ترول(کلتی تریول) استفاده کرد.

داروهای مکمل کمبود تغذیه:

مکمل های آهن

مکمل های آهن یا به صورت خوراکی ویا تزریقی اند که در بچه ها به صورت قطره استفاده می شود وبخصوص برای بچه ها ئی که از شیر مادر می خورند ضروری است .

داروهای متداول:

ترکیبات آهن دار فرو ، وبسیاری از ترکیبات آهن دار همراه با فولیک اسید ودیگر ویتامین ها به هنگام بارداری تجویز می شوند .



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٢٩ | ٢:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()


کم خونی انواع مختلفی دارد . کم خونی وضعیتی است که در آن مقدار گلبول های قرمز خون برای تامین نیاز اکسیژن بدن با
کمبود مواجه می شود. دریافتن انواع مختلف این نوع بیماری می تواند به تشخیص علائم و پیشگیری از آن به شما کمک
کند.
1) کم خونی ناشی از کمبود آهن
کمبود آهن وضعیتی است که در آن میزان آهن موجود در جریان خون بسیار کم می شود. این نوع کم خونی بیشتر بین
نوجوانان و خانم ها قبل از دوره یائسگی متداول است . از دست رفتن خون به خاطر عادت های ماهیانه طولانی،
خونریزی های داخلی از معده و روده و یا اهداء خون به مقدار ز یاد می تواند با یان بیماری در ارتباط باشد. از دلایل دیگر
این بیماری می توان به عادات بد غذایی و یا بیماری های روده ای شدید اشاره کرد.
* علائم و نشانه ها:
1) رنگ پریدگی
2) سردرد
3) تحریک پذیری
* علائم و نشانه های نوع شدیدتر این کم خونی:
1) تنگی نفس
2) تشدید ضربان قلب
3) شکننده شدن موها و ناخن ها
درمان این نوع کم خونی معمولا از طریق مصرف مکمل های غذایی آهن و داروهای رژیمی صورت می گیرد.
2) کم خونی ناشی از کمبود اسید فولیک
در جریان خون بدن ایجاد می شود . این ،B این نوع کم خونی به خاطر کمبود اسید فولیک، یکی از انواع ویتامین های
مشکل معمولا به خاطر مصرف ناکافی اسید فولیک، که بیشتر در سبزیجات یافت می شود، اتفاق می افتد. مصرف بی رویه
مشروبات الکلی نیز می تواند در این نوع کم خونی دخیل باشد . طی دوران بارداری یا کودکی که اسید فولیک بیشتری توسط بدن مصرف می شود، ممکن است این بیماری بروز نکند. همچنین ممکن است بعنوان یکی از عوارض جانبی سایر
مشکلات و اختلالات خونی ایجاد شود.
* علائم و نشانه ها:
1) ضعف
2) خستگی
3) زوال حافظه
4) تحریک پذیری
می توان با مصرف مواد غذایی که حاوی اسید فولیک باشند مثل جگر گاو، مارچوبه و لوبیای قرمز از این بیماری
جلوگیری کرد.
3) کم خونی بدخیم
ایجاد می شود. این بیماری B این نوع کم خونی معمولا در افراد بین 50 تا 60 ساله اتفاق می افتد و بخاطر کمبود ویتامین 12
ممکن است ارثی باشد اما برخی از انواع این بیماری می تواند بخاطر بیماری ها و مشکلات خودایمن بدن باشد . افرادیکه
دچار بیماری های خودایمن هستند، بیشتر در معرض ابتلا به کم خونی مهلک و بدخیم قرار دارند.
* علائم و نشانه ها:
1) خستگی
2) تنگی نفس
3) تپش قلب
4) بیحسی و کرختگی شدید
4) کم خونی ناساختنی
کم خونی آپلاستیک بخاطر کمبود یا فقدان گلبول های قرمز خونن در بدن ایجاد می شود. این مشکل ممکن است بخاط ر
جراحت هایی که در آن بافت سازنده خون در مغز استخوان از بین می رود. به این دلیل، بیمار قادر به مقابله با بیماری ها
نیست و خونریزی زیادی خواهد داشت.
* علائم و نشانه ها:
1) بیحالی و سنگینی
2) رنگ پریدگی
3) لکه های خونریزی زیرپوستی
4) خونریزی
5) تشدید ضربان قلب
3
6) عفونت
7) نارسایی قلبی وابسته به تراکم
بروز این نوع کم خونی دلیل قطعی ندارد اما گفته می شود بخاطر برخی سموم و یا ویروس هپاتیت ایجاد می شود.
5) کم خونی یاخته داسی
این نوع کم خونی طبیعتی ارثی دارد و در نتیجه یک نوع غیرعادی از گلبول های قرمز خون ایجاد می شود. ک مخونی یاخته
داسی بیماری خطرناک و کشنده است و هیچ راه پیشگیری برای آن وجود ندارد.
* علائم و نشانه ها:
1) حملات درد در دست ها، پاها و شکم
2) زرد شدن سفید چشم
3) تب
4) خستگی مزمن
5) تشدید ضربان قلب
6) رنگ پریدگی
مشکلات این بیماری شامل ایجاد زخم هایی در پاها، شوک، خونریزی بینی و مشکلات و اختلالات استخوانی می باشد.
6) زیاد شدن گویچه های سرخ یا پلی سیتمی حقیقی
این بیماری بیشتر در مردان میانسال اتفاق می افتد و در آن گلبول های قرمز و سفید خون و پلاکت های خونی افزایش
می یابند. در این بیماری تولید این گلبول ها سرعت چشمگیری پیدا می کند و سلول ها ی مغز استخوان زودتر از حالت
عادی بالغ می شوند. علت این بیماری هنوز ناشناخته است.
* علائم و نشانه ها:
1) ارغوانی شدن رنگ پوست
2) قرمز شدن چشم ها
3) سردرد
4) گیجی
5) بزرگ شدن طحال
گرچه ممکن است علائم و نشانه های کم خونی کمی دشوار باشد اما خوشبختانه می توان گفت که اکثر انواع آن را می توان
از طریق دارو و ایجاد تغییر در رژیم غذایی به طور موثری کنترل کرد.



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٥ | ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()


پوکی استخوان یا استئوپروز، عبارت از حالتیست که در اثر تخریب بافت استخوانی، توده‏ای استخوان کاهش یافته سرانجام به شکستگی استخوان منجر می‏شود (تعداد و اندازه‏ی تیغه‏های استخوانی بافت استخوانی کاهش می‏یابد).
توده‏ی استخوانی هر فرد معمولاً در 30 تا 35 سالگی به بیشترین حد خود می‏رسد. پس از این سن، کم شدن توده استخوان به صورت یک روند طبیعی آغاز می‏شود. در واقع با افزایش سن، مقدار استخوانی که تخریب می‏شود، بیشتر از مقداری است که ساخته می‏شود. اگر بتوانیم ساختمان داخلی بافت استخوانی را با میکروسکوپ ببینیم، در حالت طبیعی، شبیه کندوی عسل است که با تخریب بافت استخوانی در این کندو اندازه‏ی فضاهای خالی بزرگتر می‏شود و به عبارتی پوک‏تر می‏شود. بدین ترتیب، استخوانها نازک و شکننده می‏شوند، به حدی که به راحتی و حتی به خودی خود می‏شکنند.(مخصوصاً در ناحیه سر استخوان ران که در گودی استخوان لگن جا دارد، ستون مهره‏ها و مچ دست). زمان یائسگی عامل خطر دیگری برای پوکی استخوان است، بطوریکه بعضی، عملاً پوکی استخوان را فقط بیماری دوران یائسگی می‏دانند. هنگام یائسگی، مقدار هورمون (استروژن) در بدن زنان خیلی کم می‏شود. پایین آمدن این هورمون در خون، از دست دادن (استحکام) استخوان و پوکی آن را سبب می‏شود. پوکی استخوان، بیماری خاموش نیز نامیده می‏شود، زیرا ممکن است شما متوجه هیچ علامتی نشوید. طی سالها ممکن است استخوانهایتان را از دست بدهید، اما ندانید که پوکی استخوان دارید، تا زمانیکه ناگهان یکی از استخوانهایتان بشکند. بعضی مواقع، وجود برخی از بیماریها مثل پرکاری تیروئید، کم کاری غدد جنسی، آرتریت روماتوئید، یا مصرف بعضی از داروها مثل کورتن و لووتیروکسین باعث کم شدن قدرت استخوانها و در نتیجه پوکی آنها می‏شود.

انواع استئوپروز

استئوپروز شامل دو نوع است که نوع اول آن چهره بیماری مانند سندرم کوشینگ است و

استئوپروز نوع دوم بیماری خاموشی است وابسته به هورمونها که در آن طی یک فرایند استخوانها ترد و مستعد شکستگی میشوند.

ساختار استخوانهای بدن تحت تاثیر تعادل بین مواد معدنی و هورمونهایی است که جذب مواد معدنی را کنترل میکند.هورمونها بین حذف استخوانهای قدیمی وساختن استخوانهای جدید تعادل برقرار میکنند.استروژن در متابولیسم استخوان نقش دوگانه ای دارداز طرفی جذب کلسیم استخوان راافزایش می دهد واز طرف دیگراز دست رفتن کلسیم استخوان را محدود میکند. در این بیماری برداشت کلسیم از استخوانها جهت مصرف در اعمال اصلی بدن بیشتر از میزان نشست کلسیم در استخوانها است.

این بیماری اگر طی برنامه های اسکرینینگ تشخیص داده نشود به صورت کاملا بدون درد تا مرحله شکستگی استخوان بخصوص در ستون مهره ها مفصل هیپ وپروگزیمال بازووتیبیاو مچ دست پیش میرود. این شکستگیها به دنبال تروماهای کوچک که در افراد عادی هیچ مشکلی بوجود نمی آورد به وجود می آیند.

با توجه به تغییرات شدید هورمونی در خانمهای مسن شیوع این بیماری در خانمهاچهار برابر آقایان است . شروع این بیماری در مردان از حدود چهل سالگی و پیشرفت سالیانه آن حدود سه درصد است. اما در خانمها روند این بیماری از سی سالگی شروع میشود واگر درمان نشود سالانه حدود هشت درصد از توده استخوانی را کاهش میدهد. به عبارتی اگر روند این بیماری کنترل نشود زنان در 60 سالگی 30 درصد از توده استخوانی خود را از دست میدهند که کاهش توده استخوانی به این میزان برای ایجاد شکستگی کافی است.

با توجه به ماهیت این بیماری تعریف برنامه های بیمار یابی ضروری به نظر میرسد بر اساس یکی از این برنامه ها تمام مردان و زنان بالای 50سال که حد اقل یک ریسک فاکتور مهم دارند و تاکنون استئومتری انجام نداده اند باید در برنامه بیماریابی استئوپروز قرار داده شوند.



ریسک فاکتورهای مهم

1-سن بالای 65سال

2-کورتون تراپی بیشتر از سه هفته

3- دیابت نوع یک (وابسته به انسولین)

4- شکستگی کمپرسشن ستون مهره ها(یا کاهش ارتفاع ستون مهره ها بیشتر از یک اینچ)

5-مواردی که بیمار شکستگی هایی در اثر تروماهای کوچک داشته باشد

6-هیپر پارا تیروئیدیسم اولیه

7-سابقه استوپروز در خانواده(در 70 درصد موارد استئوپروز منشا ژنتیک دارد)

8-افراد مستعد زمین خوردن

9-کاهش دانسیته استخوانی در رادیوگرافی ساده قابل بررسی باشد (کاهش حداقل 30در صد از توده استخوانی در رادیوگرافی ساده قابل بررسی است)

10-یائسگی زودرس( قبل از 45سالگی )

11-هپارین تراپی مزمن

12اختلال هورمونهای جنسی در مردان

13-سندرم سوء جذب

فاکتور های زیر البته با درجه اهمیت کمتر در ابتلا به این بیماری موثر میباشند آرتریت روماتویید-

سابقه هیپر تیروئیدیسم-رژیمهای کم کلسیم-مصرف دخانیات- الکلیسم- مصرف زیادکافئین (مصرف نمک و کافئین زیاد باعث دفع کلسیم از طریق ادرار میشود )کم تحرکی(تشکیل و جذب استخوان در پاسخ به نیروهای مکانیکی وارد به استخوان تحریک میشود)-وزن کمتر از57کیلوگرم- کاهش وزن بیشتر از ده درصد وزن بیست وپنج سالگی –حاملگی های متعدد-مصرف داروهای ضد اسید حاوی آلومنیوم وبرخی دیورتیک ها.

استئومتری

روشهای متعددی تاکنون جهت سنجش تراکم استخوان به کار برده شده است اما از آن میان دو روش اولتراسوند (ULTRASOUND)وروشی با استفاده از اشعه ایکس که به اختصار DEXAنامیده میشود کار برد وسیعتری دارند(DUAL ENERGY X-RAY ABSORBITOMETRY) اما روش DEXAبه خاطر مزایایی از قبیل دقت بالا(خطای کمتر از یک درصد). سهولت استفاده از سوی محافل علمی و تحقیقاتی به عنوان روش GOLD STANDARD معرفی شده است

روش اولتراسوند:

در این روش زمان عبور یک پالس اولترا سوند از استخوان پاشنه پایا مچ دست بیمار با زمان عبور همان پالس از بافت نرم با همان ضخامت مقایسه می شود پس از انجام محاسبات توسط دستگاه فاکتوری به نام NET TIME DELAYیا به اختصارNTDبه دست می آید که از طریق آن میتوان ترکم مواد معدنی (استخوان)در مسیر انتقال موج اولتراسوند را محاسبه کرد.

این روش نسبت به روش DEXAدقت کمتری دارد وفقط از طریق اندامهایی مانند مچ پا ومچ دست قابل انجام است

روش DEXA:

دستگاه مورد استفاده در این روش شامل یک ژنراتور اشعه ایکس در زیر تخت وقسمت دتکتورها در بالای تخت میباشد که بیمار روی تخت بین این دو قسمت قرار میگیردو از طریق اندامهایی مانند مفصل هیپ یا ستون مهره ها استئومتری انجام میشود. دستگاه های کوچکتر قابل حمل هم ساخته شده اند که از طریق اندامهایی مانند مچ دست انگشتان یا پاشنه پا استئومتری انجام میشود(البته با دقت کمتر).

در این روش دو موج اشعه ایکس یکی با انرژی پایین ودیگری با انرژی بالا به عضو مورد نظر تابیده میشود و در طرف دیگر یک گیرنده (دتکتور)میزان اشعه عبوری از عضورا محاسبه میکند با توجه به اینکه تغییر در انرژی اشعه ایکس یا تغییر عدد اتمی بافت باعث تغییر در میزان جذب اشعه ایکس میشود(میزان جذب اشعه در بافت با عدد اتمی بافت نسبت مستقیم وبا انرژی فوتونهای اشعه ایکس نسبت عکس دارد) میتوان انرژی پرتو را طوری انتخاب کرد که در بافت نرم یا در بافت حاوی مواد معدنی (استخوان)جذب بیشتری داشته باشدپس از محاسباتی که توسط دستگاه انجام میشود فاکتوری به نام دانسیته مواد معدنی استخوان(BONE MINERAL DENSITY) یا به اختصار BMDبدست می آید که از آن در تفسیر نتیجه آزمون استفاده میشود.درپایان دو شاخص به نامهای T-SCOREبرای بالغین وZ-SCOREبرای کودکان بیان میشود

T- SCORE

این شاخص از مقایسه توده استخوانی بیمار با یک فرد سالم و همجنس او در سنی که در وضعیت حد اکثر توده استخوانی می باشد(30تا35سال)بدست می آید.اگر این شاخص بزرگتر از یک باشد نتیجه استئومتری نرمال گزارش میشود. اگر بین 1- تا 5/2- باشد فرد دچار استئوپنی است(OSTEOPENIA)و اگر این شاخص کمتر از 5/2- باشد برای بیمار تشخیص استئوپروز داده میشود (OSTEOPROSIS)البته برای واضح تر بودن نتیجه آزمایش کاهش توده استخوانی بیمار بصورت درصد هم بیان میشود.

Z-SCORE

این شاخص از مقایسه توده استخوانی بیمار با متوسط افراد همسن و همجنس خود بدست می آید در محاسبات استئومتری کودکان از این شاخص استفاده می شود.

میزان پرتو گیری بیمار

در حالی که پرتوگیری هر فرد از محیط (پرتوگیری زمینه)در یک هفته حدود دو میلی رم است مقدار پرتوگیری در یک آزمایش استئومتری به روش DEXAحدود 2/0میلی رم یا معادل1/0 پرتوگیری حاصل از انجام رادیوگرافی استاندارد قفسه صدری است.

محدودیت های روش DEXA

این روش در بیمارانی که دفورمیتی ستون فقرات یا پروتز در مفصل هیپ یا ستون مهره ها دارند دقت کمتری دارد و در زنان حامله با ملاحظات خاص انجام میشود.



جلوگیری از پدیده پوکی استخوان

می توان با روش های بسیار ساده ای خطر پوکی استخوان را کاهش داد:

1. با اطلاع از وضعیت استخوان ها به ویژه در خانم ها دردوران نزدیک به یائسگی، به وسیله مشورت با پزشک، به کار بردن روش تشخیص مناسب و در صورت نیاز تجویز دارو های ویژه می توان از پیشرفت بیماری و عوارض حاصل از آن پیش گیری کرد.

2.تغذیه مناسب ، از روشهای موثر برای پیش گیری پوکی استخوان است. غذای انسان باید محتوی پروتئین ، املاح کافی و ویتامین های لازم باشد، تا روند پوکی استخوان کندتر شود. بهترین منبع کلسیم و پروتئین، شیر، پنیر، ماست و غذاهای دریایی به ویژه ماهی است.

کلسیم یکی از اجزای سازنده استخوان است وغذای روزانه هر فرد بالغ ، باید حداقل حاوی 1000 تا1200 میلی گرم کلسیم باشد. البته این مقدار در زنان باردار ، شیرده، یائسه ، افراد مسن و بچه ها بیشتر بوده و بین 1500تا2000 میلی گرم است . همان طور که گفته شد، فرآورده های لبنی مانند شیر، ماست، کشک، قره قوروت، پنیر از منابع مهم و بسیار خوب کلسیم اند . سایر منابع حاوی کلسیم عبارتند از: سبزیجات برگ سبز ، کلم پیچ، شلغم، هویج، پرتقال ، انگور، توت فرنگی، خرمالو، زیتون، جعفری، اسفناج، کرفس، کشمش، بادام، پسته، گردو، حبوبات و غذاهای دریایی مانند ماهی به ویژه ماهی تن، کیلکا و ساردین.

در زیر به مقادیر تقریبی کلسیم در بعضی از مواد ذکرشده اشاره می شود:

نوع ماده غذایی
مقدار ماده غذایی
مقدار کلسیم به میلی گرم

شیر کم چرب
یک لیوان
290

ماست کم چرب
یک لیوان
415

پنیر
30 گرم
150

کشک
100 گرم
430

پسته
100 گرم
140

ماهی کنسرو شده با روغن
100 گرم
354

ماهی کنسرو شده بدون روغن
100 گرم
437

اسفناج
100 گرم
93

پرتقال
یک عدد
56

لوبیای خشک خام
100 گرم
144

انجیر خشک
5 عدد
126


پوکی استخوان یکی از مهمترین عوارض کاهش مصرف کلسیم است و در صورت همراهی با عواملی مانند:کمبود ویتامینC، کمبود ویتامین D، درمان با استروئیدها (کورتون)، بی حرکتی و... برشدت آن افزوده می شود. پس بیاییم با رعایت نکات زیر حافظ سلامتی استخوان ها وجلو گیری از پوکی استخوان خود ، در سن میانسالی و پیری باشیم.

الف. هم اکنون که مقدار نیاز روزانه کلسیم خود را می دانید، سعی کنید به میزان لازم از مواد حاوی کلسیم در روز استفاده کنید، تا دچار کمبود میزان کلسیم نشوید. این ذخیره سازی به ویژه در دهه دوم و سوم بسیار پر اهمیت است. در صورتی که نمی توانید مقدارلازم کلسیم را از فرآورده های غذایی طبیعی تهیه کنید ، برای جلوگیری از این بیماری نا خوشایند، سفارش می شود، به مصرف ترکیبات مکمل غذایی موجود در بازار بپردازید.

ب. ویتامین D برای سلامتی استخوان ها وجذب کلسیم لازم وضروری است. بنابراین زمانی را در بیرون از منزل بگذرانید، تا آفتاب بتواند پوست را برای ساختن ویتامین Dتحریک کند.

ج. به طور منظم ورزش کنید. استخوان های اطفال با ورزش کردن ، محکم می شوند و رشد طبیعی خواهند داشت. البته افراد بالغ نیز باید تحرک کافی داشته باشند. استراحت و عدم تحرک باعث تحلیل بافت استخوانی می شود. بهترین، مفید ترین و کم خرج ترین ورزش برای انسان های بالغ و به ویژه افراد مسن پیاده روی است. توجه داشته باشید که ورزش های تحمل وزن مثل پیاده روی نقش مهمی در رسوب کلسیم در استخوان ها دارند. ورزش هایی که فشار و تحمل استخوانی ندارند، کمتر از ورزش های تحمل وزن در این مسئله اثر مثبت دارند.

د. ازمصرف مواد افزایش دهنده پوکی استخوان مانند سیگار ، قهوه فراوان و ... خودداری کنید.

ه. جایگزینی هورمون های زنانه ، در خانم های یائسه زیر نظر پزشک می تواند مانع پوکی استخوان زودرس شود.

درمان پوکی استخوان

اگر پس از سنجش تراکم استخوان، معلوم شد که مبتلا به پوکی استخوان هستید، با نظر پزشک خود می توانید تحت درمان های زیر قراربگیرید: درمان های متفاوتی هم اکنون برای پوکی استخوان وجود دارد که هر کدام با توجه به شرایط بیمار برای وی انجام می گیرد. از جمله تجویز ترکیبات حاوی کلسیم و ویتامینD، تجویز ترکیبات فلوراید و دارو های کاهنده سرعت پوکی استخوان مانندEtidronale &Alendronale و... که تمام موارد ذکر شده بسیار پر خرج و گران هستند و تنها موارد اول یعنی کلسیم و ویتامینD قابل دسترس تر، کم هزینه تر و برای عموم قابل استفاده تراست.

در نهایت در نظر داشته باشید که تغذیه مناسب سرشار از کلسیم و پروتئین، فعالیت و دوری ازعدم تحرک و انجام ورزش های مناسب از زمان کودکی و نوجوانی، بهترین و کم خرج ترین توشه و روش پیشگیری برای جلوگیری از پوکی استخوان است.

توصیه طلایی

مصرف روزانه نیم لیتر شیر 50 درصد نیاز افراد بالغ به پروتئین و 100 درصد نیاز افراد به کلسیم را برآورده می کند.



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٥ | ٤:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()

اختلالات هیستریک یا هیستری یک بیماری نوروتیک است که در آن علائم جسمانی ویا دیگر علائم بخاطر برخی سود و نفع فرضی یا حقیقی بوجود می آید۰ برای مثال :
برای اجتناب از یک موقعیت سخت یا جلب توجه وحمایت نسبت به خود وغیره.                      
اغلب بیماران از انگیزه اساسی خود آگاهی ندارند۰ شکل غالب اختلالهیستریک ، یک علامت نمایشی از بیماری جسمانی بدون نشانه قطعی از بیماری فیزیکی میباشد ۰ این اختلال موقعی که فرد با موقعیت استرس زا روبرو میشود ، تکرار میشود۰ اگر چه اغلب در زنان خیلی شایع است ، اما هیستری میتواند در هر دو جنس اتفاق بیفتد۰

فرمهای شایع بروز:


بیماران هیستریک با تنوع وسیعی از علائم مشاهده میشوند۰

علائم سوماتیک:

بنظر میرسد که در بعضی از بیماران یک نوع خاص از علائم بطور تکراری اتفاق می افتد بعنوان مثال :
فلج یکی از اعضاء بدن، ناتوانی در حرف زدن یا دیدن ، درد حاد در ناحیه شکم ،
استفراغ ، فقدان حس در یک قسمت از بدن وغیره

در سایر بیماران خصو صأ در زنان علائم متعدد سوماتیک مشاهده میشوند که از وقتی به وقت دیگر متفاوت است

تشنج های هیستریک :

این اختلال در طبقات پائین اجتماعی ، اقتصادی به مراتب شا یع تر است ۰
در تشنج هیستریک بیمار سعی می کند که یک تشنج صرعی را نمایش دهد ۰ با وجود این بیهوشی کامل و حرکات پرشی قرینه در دستها و پا ها وجود ندارد ۰
بی اختیاری ادرار و گاز گرفتن زبان مشاهده نمی شود ۰
تشنج طولانی تر است واز نیم الی یک ساعت طول می کشد ۰
در طول تشنج بیمار به محرک های درد آور از قبیل فشار با لای کره چشم پاسخ می دهد۰ وهمچنین چنانچه سعی کنید که چشم ویا دهان بیمار را باز کنید مقاومت می کند
تشنج هیستریک هیچ موقعی از شب اتفاق نمی افتد و تقریبا” همیشه در حضور سایر افراد روی می دهد۰

علائم روانی :

اینگونه از اختلالات هیستریک بندرت اتفاق می افتد ۰ در اینجا بیمار جدا” خود را از محیط استرس زا جدا می کند ویک فقدان کلی آگاهی از محیط اطراف و خودش را ارائه می کند ۰
بعدا” هیچگونه خاطره ای از وقایعی که در طول حمله وجود داشته ندارد۰ (۰ فراموشی هیستریک) در نوع دیگر از این اختلال بیمار ممکن است از خانه وکاشانه خود سرگردان شده ونمیداند کجاست ویا نامش چیست ۰ این حالتها فرارهای هیستریک نامیده میشوند۰

دیگر نوع اختلال عبارت است از :

اختلال چند شخصیتی : در این اختلال بیمار هویت قبلی خود را فراموش می کند و خود را با شخصیت جدیدی منطبق میسازد ۰ و شروع به زندگی کرده یا اصرار دارد که شخص دیگریست وشغل ونام دیگری دارد ۰

درمان:این اختلالات درمان خاصی ندارد اما برای بیرون آوردن بیمار از این حالت استفاده از محرک های دردناک با توجه به حفظ شخصیت بیمار می باشد.



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٤ | ۸:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()

طبقه بندی مصرف دارو در دوران بارداری(FDA):
بر اساس گروه بندی FDA همه داروهایی که به طور سیستیمیک جذب می شوند یا شناخته شده است که بالقوه برای جنین مضر هستند، در یکی از گروههای حاملگی (NR-A-B-C-D-X) طبقه بندی می شوند. عبارات زیر معرف سطح خطر برای جنین است و در قسمت موارد منع مصرف و احتیاط هر تک نگار، ذکر شده است. طبقه بندی FDA به شرح زیر می باشد:
گروه A
مطالعات جامع حاکی از عدم وجود خطر برای جنین در سه ماه اول حاملگی (فقدان خطر در سه ماهه بعدی) و نیز عدم احتمال ظهور آسیب کشنده در آینده است.
گروه B
مطالعات روی جنین حیوانات حاکی از وجود خطر کشنده نیست و مطالعات جامع در زنان حامله وجود ندارد یا مطالعات روی جنین حیوانات حاکی از بروز اثرات سوئی بوده (به غیر از کاهش باروری) که در مطالعات جامع در زنان باردار در سه ماهه اول قطعی نمی باشدو حاکی از بروز خطر در سه ماهه بعدی نیست.
گروه C
مطالعات روی حیوانات حاکی از اثرات سوء روی جنین است (اثرات از بین برنده جنین یا عوارض دیگر) و مطالعات جامعی در زنان وجود ندارد و تنها دارو باید در صئرتی تجویز شود که فواید احتمالی آن برتر از خطر احتمالی برای جنین باشد.
گروه D
شواهد مثبتی از خطرات مرگبار روی انسان وجود دارد اما فواید حاصله از مصرف دارو در زنان حامله ممکن است علی رغم وجود خطر پذیرفته شوند. برای مثال در صورتی که دارو در وضعیت تهدید کننده زندگی یا برای بیماری خطیری که داروهای ایمن تر نمی تواند مصرف شود یا غیر مؤثر است مورد نیاز باشد.
گروه X
مطالعات حیوانی یا انسانی نشانگر نابهنجاری های کشنده است، یا بر طبق تجربه انسانی شواهدی از خطر کشنده وجود دارد یا هر دو، و خطر مصرف این داروها در زنان حامله به طور واضحی بر هر گونه فواید ممکن برتری دارد. این داروها در زنانی که حامله هستند یا ممکن است حامله شوند منع مصرف دارد.
گروه NR
نا مشخص (Not Rated).



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٤ | ۸:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()

آیا از اسپری آسم خود به درستی استفاده می کنید؟؟؟                                                
مصرف اسپری به سرعت می تواند باعث رفع حملات انقباضی آسم شود.
دکتر مایکل شرمن می گوید:
اسپری برای تازه کردن نفس نیست.آن را در قسمت خلفی حلق اسپری نکنید.زیرا در این صورت ذرات به ریه ها نمی رسند.
اگر ذرات از دهان خارج شوند،نشانه ی آن است که اسپری به طور صحیح مورد استفاده قرار نگرفته است.
همچنین چسباندن آن به دهان و کشیدن چند نفس عمیق هم درست نیست.
دهان را باز کنید و اسپری را در فاصله ی 5/2 سانتی متری دهان نگه دارید.یک نفس عمیق و آرام بکشید و درست پس از شروع تنفس ،در حدود نیم ثانیه دارو را اسپری کنید.
پس از اسپری کردن به تنفس ادامه دهید و نفس خود را به مدت 3 ثانیه تا 5 ثانیه نگه دارید.
با یکبار اسپری کردن راه هوایی باز می شود و اگر این عمل را دو بار پی در پی تکرار کنید،بار دوم تأثیری در باز شدن بیشتر راه هوایی نخواهد داشت.
اما اگر پس از 5-2 ثانیه دوباره اسپری کنید،راه هوایی بیشتر باز خواهد شد.پس از مصرف حتما دهان خود را با آب بشویید تا از رشد قارچهایی که به خاطر مولکولهای اسپری در دهان رشد می کنند جلوگیری شود.



تاريخ : ۱۳٩٠/٥/٤ | ۳:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()


خارج از خانه  هستید که ناگهان متوجه می شوید اسپری خود را در خانه جا گذاشته اید.
حال اگر دچار حمله شوید باید چه کار کرد؟!
سریع به سمت قوری قهوه بدوید.نوشیدن چند فنجان قهوه ی غلیظ می تواند باعث مهار حملات آسم شود.
قرص های ضد آسم محتوی مقدار کافئین موجود در دو فنجان قهوه هستند و تنفس را بهبود بخشیده به رفع آسم کمک می کنند.
کافئین و داروی معمول ضدآسم یعنی تئوفیلین تقریباً شبیه یکدیگرند و خوشبختانه بدن متوجه این تفاوت جزئی نمی شود.اما باید توجه داشت که کافئین را نمی توان جایگزین دارو کرد.
پزشکان کافئین را جهت درمان منـــاسب نمـــی دانند.اما در موارد اضطراری هنگامی که داروی ضدآسم خود را به همراه ندارید،دو فنجان قهوه یا شیر کاکائوی داغ و یا چند تکه کاکائو می تواند جایگزین مناسبی برای دارو تا زمان دسترسی مجدد به دارو و اسپری باشد.



تاريخ : ۱۳٩٠/٤/٢٥ | ٤:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد بازیاری | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.